Magdalena Kara- Sajek Bio
Są miejsca, w których człowiek mieszka i są takie, które z czasem zaczynają mieszkać w człowieku.
Daleko od dźwięków miasta i pośpiechu, wśród drzew, piasku, mchu i zmieniającego się wraz z porami roku światła jest dom i pracownia Magdaleny Kary-Sajek. W Puszczy Solskiej nad Tanwią. To nie jest przypadkowy adres jeśli puszcza nim w ogóle jest. To świadomy wybór sposobu życia , a także jeden z najważniejszych elementów jej artystycznej tożsamości. W lesie znalazła dystans do tego, co przez lata potrafiło być dla człowieka najbardziej wyczerpujące - do nadmiaru bodźców, presji otoczenia, oceniania i relacji, które zamiast budować, odbierały siłę.
Puszcza nie jest dla niej jedynie pejzażem, który można obserwować z okna czy lasem otaczającym jej dom. Jest jej przestrzenią wewnętrzną i twórczą. To miejsce, w którym można usłyszeć własne myśli, odczuć emocje, a przede wszystkim - miejscem, w którym nie da się ich zagłuszyć.
Najczęściej pracuje akrylem, choć nie przywiązuje się do jednej techniki. Poszukuje własnych rozwiązań, eksperymentuje, łączy materiały i sposoby pracy. Interesuje ją nie tylko obraz jako przedstawienie, lecz także jego fizyczność- materia ma dla niej znaczenie. Tematy często czerpie z natury. W jej pracowni pojawiają się rzeczy, które wcześniej miały zupełnie inne przeznaczenie. Blacha czy fragmenty starych mebli, deski, korzenie znalezione w lesie, rzeczy, które dla innych byłyby odpadem, dla niej stają się początkiem. Charakterystyczne jest dla niej łączenie tradycyjnego malarstwa akrylowego z materiałami pochodzącymi z odzysku. Zajmuje się malarstwem, ilustracją, animacją poklatkową oraz obiektami i instalacjami, maluje murale.
Magdalena Kara-Sajek urodziła się w 1983 roku. Jej dzieciństwo związane było z Niskiem. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie, a następnie w latach 2003–2008 studiowała na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie. Dyplom uzyskała w pracowni grafiki warsztatowej prof. Grzegorza Dobiesława Mazurka, z wyróżnieniem dziekańskim.
2007 – „Zakłócenia”, Galeria Wizytująca, Warszawa
2007 – Chatka Żaka, Lublin
2008 – „Wewnątrz”, Gardzienice
2012 – „W naszych głowach”, Pawilon, Biłgoraj
2015 – „Ta Uśpiona”, Melanż Sztuki, Kraków
2016- animacja do filmu dokumentalnego „Nauka chodzenia” w reż. Marcina Kopcia. m.in. Brązowy Medal New York Festivals, Silver Remi na WorldFest-Houston oraz pierwszą nagrodę w kategorii profesjonalnych dokumentów na Festiwalu Wrażliwym w Gdańsku.
2021- ilustracje do edukacyjnej publikacji „Czy wiecie, że…”, wydanej przez Niżańskie Centrum Kultury „Sokół”
2023 – „Cichokrzyk”, NCHiT, Nisko
2024 – „Relikwiarze”, MDK Szczebrzeszyn.
2025- „…do wiosny…”, Nadrzecze
2025- „Fałszerka, LalKara i Rysownik” MDK w Stalowej Woli
2026 - „Memoria Rerum”, Galeria Fulfillment, Łódź
2026- Wielkoformatowy mural z okazji upamiętnienia 120-lecia OSP w Nisku
Magdalena Kara- Sajek Bio
Są miejsca, w których człowiek mieszka i są takie, które z czasem zaczynają mieszkać w człowieku.
Daleko od dźwięków miasta i pośpiechu, wśród drzew, piasku, mchu i zmieniającego się wraz z porami roku światła jest dom i pracownia Magdaleny Kary-Sajek. W Puszczy Solskiej nad Tanwią. To nie jest przypadkowy adres jeśli puszcza nim w ogóle jest. To świadomy wybór sposobu życia , a także jeden z najważniejszych elementów jej artystycznej tożsamości. W lesie znalazła dystans do tego, co przez lata potrafiło być dla człowieka najbardziej wyczerpujące - do nadmiaru bodźców, presji otoczenia, oceniania i relacji, które zamiast budować, odbierały siłę.
Puszcza nie jest dla niej jedynie pejzażem, który można obserwować z okna czy lasem otaczającym jej dom. Jest jej przestrzenią wewnętrzną i twórczą. To miejsce, w którym można usłyszeć własne myśli, odczuć emocje, a przede wszystkim - miejscem, w którym nie da się ich zagłuszyć.
Najczęściej pracuje akrylem, choć nie przywiązuje się do jednej techniki. Poszukuje własnych rozwiązań, eksperymentuje, łączy materiały i sposoby pracy. Interesuje ją nie tylko obraz jako przedstawienie, lecz także jego fizyczność- materia ma dla niej znaczenie. Tematy często czerpie z natury. W jej pracowni pojawiają się rzeczy, które wcześniej miały zupełnie inne przeznaczenie. Blacha czy fragmenty starych mebli, deski, korzenie znalezione w lesie, rzeczy, które dla innych byłyby odpadem, dla niej stają się początkiem. Charakterystyczne jest dla niej łączenie tradycyjnego malarstwa akrylowego z materiałami pochodzącymi z odzysku. Zajmuje się malarstwem, ilustracją, animacją poklatkową oraz obiektami i instalacjami, maluje murale.
Magdalena Kara-Sajek urodziła się w 1983 roku. Jej dzieciństwo związane było z Niskiem. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie, a następnie w latach 2003–2008 studiowała na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie. Dyplom uzyskała w pracowni grafiki warsztatowej prof. Grzegorza Dobiesława Mazurka, z wyróżnieniem dziekańskim.
2007 – „Zakłócenia”, Galeria Wizytująca, Warszawa
2007 – Chatka Żaka, Lublin
2008 – „Wewnątrz”, Gardzienice
2012 – „W naszych głowach”, Pawilon, Biłgoraj
2015 – „Ta Uśpiona”, Melanż Sztuki, Kraków
2016- animacja do filmu dokumentalnego „Nauka chodzenia” w reż. Marcina Kopcia. m.in. Brązowy Medal New York Festivals, Silver Remi na WorldFest-Houston oraz pierwszą nagrodę w kategorii profesjonalnych dokumentów na Festiwalu Wrażliwym w Gdańsku.
2021- ilustracje do edukacyjnej publikacji „Czy wiecie, że…”, wydanej przez Niżańskie Centrum Kultury „Sokół”
2023 – „Cichokrzyk”, NCHiT, Nisko
2024 – „Relikwiarze”, MDK Szczebrzeszyn.
2025- „…do wiosny…”, Nadrzecze
2025- „Fałszerka, LalKara i Rysownik” MDK w Stalowej Woli
2026 - „Memoria Rerum”, Galeria Fulfillment, Łódź
2026- Wielkoformatowy mural z okazji upamiętnienia 120-lecia OSP w Nisku